Ben Lind ruikt aan een cannabisplant in een kweekruimte

5 VRAGEN AAN BEN LIND, CHIEF SCIENCE OFFICER/EIGENAAR

Ik ben een enorme fan van iets wat we in de wijnwereld terroir noemen. Heel simpel: de smaak van de plek. Dat begrip geldt ook in de cannabisindustrie. Er zijn subtiele verschillen tussen cannabis die wordt gekweekt in natuurlijke, levende grond, buiten onder de zon, en cannabis die binnen onder lampen wordt gekweekt. Ik heb een zwak voor wiet die buiten onder de zon wordt gekweekt, biologisch-dynamisch als het kan en op zijn minst biologisch.
Een paar jaar geleden maakte ik kennis met Humboldt Seed Company, en hun niet-aflatende streven naar kwaliteit vind ik tot op de dag van vandaag echt top. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik de kans heb gehad om de vruchten van hun harde werk te roken. Echt heel indrukwekkend.
Ben Lind poseert met drie cannabiskwekers
HSC Jamaicaans samenwerkingsteam: Scott Cathcart, CEO en medeoprichter van Pure Jamaican; Machel Emanuel, supervisor bij Gi Life Farm en hoofdtuinbouwer bij Pure Jamaican; Ras Iyah V, bestuurslid van de Gi Life Foundation; Ras Iyah V, Gi Life Foundation

Warren Bobrow: Vertel eens iets over jezelf. Wat doe je? Lokaal? Wereldwijd?

Ben Lind: Humboldt Seed Company (HSC) is in 2001 begonnen als een lokale Humboldt County -zadenverkoper. Onze missie is altijd geweest om cannabiszaden van de hoogste kwaliteit te leveren aan zowel hobbykwekers als commerciële telers. HSC is sinds ons bescheiden begin met sprongen gegroeid. We zijn nu de grootste erkende verkoper van cannabiszaden in Californië, verkopen zaden in meerdere Amerikaanse staten en leveren ook zaden aan verschillende landen in het buitenland, waaronder Canada, Jamaica, Spanje, Frankrijk, Portugal, Griekenland, het Verenigd Koninkrijk, Malta, Thailand en Zuid-Afrika. Als Chief Science Officer leid ik ons internationale programma dat zich richt op R&D, het aangaan van wereldwijde partnerschappen en het toezicht op de export. Ik besteed veel tijd aan gesprekken met overheidsfunctionarissen en regelgevers over de hele wereld om dialoog op gang te brengen, voorlichting te geven en te helpen bij het ontwikkelen van internationale zaadregelgeving, met als doel cannabiszaden te verankeren als een legaal, gereguleerd wereldwijd handelsproduct. Deze rol zorgt ervoor dat ik behoorlijk wat reis, op dit moment vooral tussen Colombia, Jamaica en Europa. We doorlopen momenteel samen met onze partners bij Natureceuticals RX een uiterst streng en tijdrovend proces in Colombia om meer dan 40 van onze variëteiten te registreren. Colombia behandelt cannabis net als maïs of soja, of welk ander traditioneel landbouwproduct dan ook. Ze hanteren de strengste toelatingseisen ter wereld voor cannabisgenetica: het Instituto Colombiano Agropecuario (ICA) eist dat producenten een reeks genetische varianten in meerdere klimaatzones kweken voor evaluatie, voordat ze registratie krijgen. Dit proces vergt een grote kapitaalinvestering en kost veel tijd, omdat de planten tot volwassenheid moeten worden gekweekt, geanalyseerd en vervolgens vernietigd. Agronomen bekijken dan de algehele gezondheid van het gewas, beoordelen de teeltmethoden, kijken naar ziekteresistentie en voeren uitgebreide laboratoriumtests uit. Zodra dit officiële evaluatieproces is afgerond, worden alle gewassen vernietigd. Ja, je hoort het goed. Al die mooie, hoogwaardige cannabis wordt vernietigd. Pas als een soort aan alle overheidsvereisten voldoet, kan deze officieel worden geregistreerd en legaal worden geteeld.

WB: Tegen welke obstakels loop je aan? Hoe denk je die weg te nemen? Vertel eens over je doelen voor HSC voor de komende zes en twaalf maanden.

BL: Het grootste obstakel is waarschijnlijk dat de beleidsmakers in de verschillende landen vaak heel verschillend tegen cannabis aankijken. Het kan ontmoedigend zijn om in te spelen op de specifieke behoeften en eisen van de overheid in elk land. Mijn aanpak is om het gesprek te beginnen door veel vragen te stellen over wat de specifieke behoeften van het land zijn en vervolgens vast te stellen wat de documentatievereisten en regelgevingsbelemmeringen kunnen zijn. Ik probeer me te richten op het bouwen van een brug naar een gemeenschappelijk doel en werk dan stap voor stap aan een werkbaar plan om dat doel te bereiken, zodat we verder kunnen. Als je vertrouwen hebt en een gedeelde visie, gaan de dingen meestal de goede kant op. Binnen zes maanden wil ik zaden exporteren naar alle legale rechtsgebieden ter wereld. Het doel voor twaalf maanden is de volgende grote stap: weefselkweek en levend plantmateriaal kunnen exporteren. Zaden blijven lang goed en kennen die problemen niet. Het exporteren van levend plantmateriaal kan moeilijk zijn als planten in quarantaine worden gehouden of als de verzending vertraging oploopt. We zien het begin van relaties die er hopelijk toe zullen leiden dat dit werkelijkheid wordt. Enkele van de eerste gesprekken tussen Zuid-Afrika en Canada, en tussen Jamaica en Mexico over de import en export van landbouwproducten gingen over cannabis. De Mexicaanse en Jamaicaanse regeringen bereikten onlangs een overeenkomst om te beginnen met het uitwisselen van cannabis en andere landbouwproducten. Het is wel cool dat dit gesprek begon met cannabis en hopelijk zal leiden tot een veelzijdige, wederzijds voordelige handelsovereenkomst.
Hella Jelly-cannabisplanten op het proefveld voor agronomische registratie van de Colombiaanse overheid. Foto: Dakota McLearn
Hella Jelly op het proefveld voor agronomische registratie van de Colombiaanse overheid. Foto: Dakota McLearn

WB: Wat zijn gefeminiseerde zaden? Waarin verschillen ze van niet-gefeminiseerde zaden? Heb je hierin favorieten? Indoor of outdoor teelt?

BL: Bij gewone cannabiszaden heb je een kans van 50/50 op mannelijke of vrouwelijke planten. Als je gefeminiseerde zaden van een gerenommeerde kweker gebruikt, ben je vrijwel 100% zeker van vrouwelijke planten. Dit maakt het proces een stuk eenvoudiger, en je hoeft je geen zorgen te maken over het bepalen van het geslacht van je planten of dat de helft ervan onbruikbaar is. Het bespaart ook flink wat ruimte, omdat je al je kostbare kweekruimte gebruikt voor planten die toppen opleveren. Gefeminiseerde autoflowers zullen de sector de komende 3-5 jaar op zijn kop zetten. In tegenstelling tot traditionele fotoperiode-soorten zijn autoflowers niet afhankelijk van lichtcycli om te gaan bloeien en kunnen ze binnen 100 dagen of minder na het planten worden geoogst. Een favoriet voor binnenkweek is Hella Jelly. Het is een productieve, snelbloeiende sativa-dominante soort met een hoog THC-gehalte en een fruitig, suikerspin-achtig terpeenprofiel. Voor buitenkweek zou mijn keuze Emerald Fire Auto zijn. Hiermee kan iedereen het weer te slim af zijn. De bloeitijd is supersnel en de plant ziet er net zo goed uit en ruikt net zo lekker, zo niet beter, dan zijn fotoperiode-tegenhanger. Het is een beetje zoals een smaakproef waarbij je Coca-Cola en Pepsi naast elkaar proeft.

WB: Heb je een mentor? Wie heeft je het vak geleerd? Wanneer ontdekte je voor het eerst cannabis?

BL: Mijn tantes en ooms hebben me al op jonge leeftijd met cannabis in aanraking gebracht. Ik herinner me dat ik onkruid trok in het aardbeienveldje van mijn tante toen ik een jaar of zes was. Ze zette de cannabisplanten tussen de getrapte rijen aardbeien om ze te verbergen. Ik herinner me nog levendig dat ze tegen me zei: “Nee, die niet uittrekken!” Ze moest me het verschil laten zien tussen wiet en ander onkruid. Die fout heb ik nooit meer gemaakt. Ze leerde me al vroeg dat cannabis gewoon een plant in de tuin was met vele voordelen. Mijn oom is een echt figuur en een enthousiaste cannabisveredelaar. Hij houdt al sinds 1978 dezelfde Oaxacaanse landrace-stek in leven. Hij veredelde hem zo dat hij niet naar wiet rook, om niet ontdekt te worden. De stek begon in zijn achtertuin in Arizona en werd elke keer dat ze verhuisden met vrachtwagens vervoerd. Hij was onderzoeker aan de Universiteit van Tucson en smokkelde delen van de stek binnen voor laboratoriumtesten.
Zuid-Afrika Transkei cannabisteelt. Fotocredit: Daniel Treloar
Hella Jelly op het proefveld voor agronomische registratie van de Colombiaanse overheid. Foto: Dakota McLearn

WB: Wat is je passie?

BL: Het behouden van inheemse soorten en het gebruiken van eeuwenoude genetica als basis voor het creëren van nieuwe, unieke soorten is iets waar ik echt enthousiast van word. Ik ben er sterk van overtuigd dat het belangrijk is dat we zorgvuldig rekening houden met alle soorten uit het verleden en de eigenschappen respecteren die vaak zowel bijzonder als heilzaam zijn. Veel daarvan bevatten unieke stoffen van grote waarde, naast nieuwe terpeenprofielen en onbekende cannabinoïden. Ze zijn als het ware het regenwoud van de cannabis. We willen al die geweldige diversiteit niet kwijtraken. Ons R&D-project in Zuid-Afrika richt zich op het kruisen van de Transkei-landrassoort met een hoog THCV-gehalte (Tetrahydrocannabivarin), die goed groeit in de hooglanden van Zuid-Afrika, met onze kenmerkende soort, Blueberry Muffin. We beginnen nu pas een beter begrip te krijgen van deze minder bekende cannabinoïden. Soorten met een hoog THCV-gehalte kunnen in de toekomst een haalbaar alternatief bieden voor allerlei medicijnen. Meerdere onderzoeken hebben aangetoond dat THCV potentieel zou kunnen hebben bij de behandeling van diabetes, de ziekte van Parkinson en epileptische aandoeningen. Dit najaar brengen we wat ik graag onze nieuwste ‘eenhoorn in de stal’ noem op de markt. Black Beauty is een soort met een hoog THCV-gehalte en eetlustremmende eigenschappen, die mogelijk een goed alternatief kan zijn voor cafeïne en Adderall. Het zou een gezondere energiebooster kunnen zijn en misschien wel een deel van de Red Bull-markt kunnen veroveren. We zullen zien…